ที่แห่งนี้ ! ที่เป็นมากกว่า “บ้าน”
เราเคยคิดบ้างไหมว่านอกจาก “บ้าน” เกิดของเราแล้ว มีที่ไหนอีกบ้างที่เราอาศัยแล้วมีความรู้สึกเหมือนเป็น “บ้าน” หลังที่สองที่เราสามารถรู้สึกอบอุ่นไม่แพ้บ้านเกิดที่เราเคยอยู่แต่กำเนิด
มันอาจจะเทียบไม่ได้กับบ้านแท้ๆของเราร้อยเปอร์เซ็นต์ แต่เรามั่นใจ และไว้ใจในสถานที่นี้ว่านี่คือ “บ้าน” ของเราจริงๆ ที่ไม่ใช่บ้านที่ให้การพักพิงฝ่ายกายเพียงอย่างเดียวเท่านั้น
แต่ ณ ที่แห่งนี้
ได้ให้อะไรมากกว่านั้นอีก...................!!
ได้ให้อะไรมากกว่านั้นอีก...................!!
บ้านแห่งนี้คือ ???????
บ้านหลังนี้ !!
สอนอะไรบ้าง ??
ชีวิตหมู่คณะ :
ที่แห่งนี้ได้ให้ชีวิตให้ผมเติบโตทั้งฝ่ายร่างกายและวิญญาณ
บ้านแห่งนี้ปลูกฝังผมให้
บ้านแห่งนี้ปลูกฝังผมให้
รู้จักที่จะรัก เสียสละ และให้อภัยต่อตนเอง และต่อเพื่อนๆที่ร่วมชีวิตในอุดมการณ์เดียวกัน
แม้ว่าเวลาอาจจะทำให้อุดมการณ์ของใครหลายคนเปลี่ยนไปจากอุดมณ์การณ์ที่เราเคยตั้งใจไว้ ณ วันแรกที่เราก้าวเข้าสู่บ้านแห่งนี้ก็ตาม
แม้ว่าเวลาอาจจะทำให้อุดมการณ์ของใครหลายคนเปลี่ยนไปจากอุดมณ์การณ์ที่เราเคยตั้งใจไว้ ณ วันแรกที่เราก้าวเข้าสู่บ้านแห่งนี้ก็ตาม
ชีวิตภาวนา :
บ้านหลังนี้ฝึกอบรมผมให้การสวดภาวนาเป็นชีวิต
แม้มันอาจจะดูเหมือนเป็นหน้าที่
เป็นส่วนหนึ่งของตารางเวลาที่เราต้องปฏิบัติเพื่อให้มันผ่านไป
ในแต่ละวันก็ตาม
แต่ตารางเวลาในแต่ละช่วง
แม้มันอาจจะดูเหมือนเป็นหน้าที่
เป็นส่วนหนึ่งของตารางเวลาที่เราต้องปฏิบัติเพื่อให้มันผ่านไป
ในแต่ละวันก็ตาม
แต่ตารางเวลาในแต่ละช่วง
ได้ปลูกฝังทีละเล็กทีละน้อยให้ผมค่อยๆซึมซับจนเป็นชีวิต
เช่น ก่อนทานอาหาร
หลังอาหาร
ก่อนอาหาร
สวดสายประคำ
สวดก่อนเรียนส่วนตัว
และ
จบวันนี้ด้วยการสวดภาวนาก่อนนอน
การขอบพระคุณ :
เมื่อผมตื่นแต่เช้า
คำทักทายแรกที่ผมจะได้ยินจากบราเดอร์ผู้ดูแลคือ
คำทักทายแรกที่ผมจะได้ยินจากบราเดอร์ผู้ดูแลคือ
“จงสรรเสริญพระเป็นเจ้า”
พวกเราก็จะตอบว่า
“ขอขอบพระคุณพระเจ้า”
พวกเราก็จะตอบว่า
“ขอขอบพระคุณพระเจ้า”
เป็นคำทักทายทุกๆเช้าที่พวกเราขอบคุณพระสำหรับเช้าวันใหม่
บ้านแห่งนี้จึงปลูกฝังให้ผมรู้จักขอบคุณพระอยู่ตลอดเวลา
ดังเช่นบทเพลงที่ว่า........................
ดังเช่นบทเพลงที่ว่า........................
“ขอบพระคุณพระเจ้าในทุกกรณี
สำหรับสิ่งดีๆที่พระประทาน
น้ำพระทัยพระเจ้า
เนาเนิ่นนาน
มีพระหรรษทานอุดม”
สำหรับสิ่งดีๆที่พระประทาน
น้ำพระทัยพระเจ้า
เนาเนิ่นนาน
มีพระหรรษทานอุดม”
มีเรื่องราวมากมายในบ้านแห่งนี้
ที่ไม่อาจเล่าให้กับผู้อ่านได้ทั้งหมด
ความรู้สึกภายในจิตใจที่ครั้งหนึ่งผมเคยอาศัยในบ้านแห่งนี้
ผมสัมผัสถึงความรักความอบอุ่นของผู้ให้การอบรมที่แม้จะไม่ได้
เป็นผู้ให้การที่เป็นพระสงฆ์ของสังฆมณฑลก็ตาม
แต่ผมเชื่อแน่ว่า การเข้ามาอบรมในบ้านแห่งนี้
คณะผู้ให้การอบรมเต็มร้อยกับผม
และการรับการอบรมในบ้านแห่งนี้ก็เป็นการสะสมประสบการณ์
แห่งชีวิตเณรเพื่อก้าวสู่ชีวิตสงฆ์ในอนาคตต่อไป.............
ที่ไม่อาจเล่าให้กับผู้อ่านได้ทั้งหมด
ความรู้สึกภายในจิตใจที่ครั้งหนึ่งผมเคยอาศัยในบ้านแห่งนี้
ผมสัมผัสถึงความรักความอบอุ่นของผู้ให้การอบรมที่แม้จะไม่ได้
เป็นผู้ให้การที่เป็นพระสงฆ์ของสังฆมณฑลก็ตาม
แต่ผมเชื่อแน่ว่า การเข้ามาอบรมในบ้านแห่งนี้
คณะผู้ให้การอบรมเต็มร้อยกับผม
และการรับการอบรมในบ้านแห่งนี้ก็เป็นการสะสมประสบการณ์
แห่งชีวิตเณรเพื่อก้าวสู่ชีวิตสงฆ์ในอนาคตต่อไป.............
ที่สุด.................>>>
ผมมักจะคิดในมุมที่ต่างกันกับบุคคลอื่นอยู่เสมอก็คือว่า หลายคนมักจะชอบจดจำและเก็บภาพอันน่าประทับใจเอาไว้เพื่อชื่นชมสิ่งเหล่านั้น แต่ทิ้งไว้เพียงความทรงจำที่ดูเหมือนจะเลวร้ายในชีวิต
แต่สำหรับผม มันต้องมากกว่านั้น!!! และมักจะนำความทรงจำที่ดูเหมือนจะเคยผิดพลาดในอดีต มาเป็นบทเรียนแก่ตนเองในปัจจุบัน และอนาคต ซึ่งในวันข้างหน้าเราหลีกหนีไม่ได้ อาจจะเจอมากหรือน้อย แต่เพื่อตนเองจะได้มุ่งไปสู่เป้าหมายอย่างมั่นคงและเข้มแข็งที่ได้ตั้งใจเอาไว้
สุดท้าย...........................ท้ายที่สุด
ผมอยากฝากไว้ว่า.......................
“เส้นทางข้างหน้ามันอาจไม่สวยงาม แต่ความผิดพลาดในอดีต
มันอาจจะทำให้เส้นทางในปัจจุบัน และอนาคต
เกิดความสวยงามขึ้นได้เสมอ”
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น